به خدا حافظی تلخ تو سوگند نشد... "فاضل نظری"

به خدا حافظی تلخ تو سوگند نشد

که تو رفتی ودلم ثانیه ای بند نشد

لب تو میوه ممنوع ولی لب هایم

هر چه از طعم لب سرخ تو دل کند نشد

با چراغی همه جا گشتم و گشتم در شهر

هیچ کس هیچ کس این جا ، به تو مانند نشد

هر کسی در دل من جای خودش را دارد

جانشین تو در این سینه خداوند نشد

خواستند از تو بگویند شبی شاعرها

عاقبت با قلم شرم نوشتند نشد!

تو از کدام گم شدن حوالی من آمدی... "دکتر افشین یداللهی"

تو از کدام گم شدن حوالی من آمدی

همین که لب به لب شدی به خالی من آمدی

غبار عشق برلبت رسیده ای به انزوا

دمی سکوت کن غزل کمی بخواب بی صدا

توخسته ای نگاه کن چقدر زخم خورده ای

و اتفاق بود اگر هنوز هم نمرده ای

نشسته ام کنار تو نترس خوب می شوی

دوباره ماه قصه ها پس از غروب می شوی

به خود که آمدی بگو بگو تمام درد را

بخوان که می شناسم این صدای دوره گرد را

من از مسیر دیگری به حس تو رسیده ام

هزار و یک شب تو را هزار بار دیده ام

کسی تو را ندیده در سوال چشم های تو

نگو که اشک می شود وبال اشک های تو

نترس عمر سادگی به انتها نمی رسد

همیشه راه گم شدن به ناکجا نمی رسد

رباعی... "فروغی بسطامی"

تا قبلهٔ ابروی تو ای یار کج است

محراب دل و قبلهٔ احرار کج است

ما جانب قبلهٔ دگر رو نکنیم

آن قبله مراست گر چه بسیار کج است

ای خداوند یکی یار جفاکارش ده... "مولانا"

ای خداوند یکی یار جفاکارش ده

دلبری عشوه ده سرکش خون خوارش ده

تا بداند که شب ما به چه سان می‌گذرد

غم عشقش ده و عشقش ده و بسیارش ده

چند روزی جهت تجربه بیمارش کن

با طبیبی دغلی پیشه سر و کارش ده

ببرش سوی بیابان و کن او را تشنه

یک سقایی حجری سینه سبکسارش ده

گمرهش کن که ره راست نداند سوی شهر

پس قلاوز کژ بیهده رفتارش ده

عالم از سرکشی آن مه سرگشته شدند

مدتی گردش این گنبد دوارش ده

کو صیادی که همی‌کرد دل ما را پار

زو ببر سنگ دلی و دل پیرارش ده

منکر پار شده‌ست او که مرا یاد نماند

ببر انکار از او و دم اقرارش ده

گفتم آخر به نشانی که به دربان گفتی

که فلانی چو بیاید بر ما بارش ده

گفت آمد که مرا خواجه ز بالا گیرد

رو بجو همچو خودی ابله و آچارش ده

بس کن ای ساقی و کس را چو رهی مست مکن

ور کنی مست بدین حد ره هموارش ده

لاله دیدم روی زیبا توام آمد به یاد... "رهی معیری"

لاله دیدم روی زیبا توام آمد به یاد

شعله دیدم سرکشی های توام آمد به یاد

سوسن و گل آسمانی مجلسی آراستند

روی و موی مجلس آرای توام آمد به یاد

بود لرزان شعله شمعی در آغوش نسیم

لرزش زلف سمنسای توام آمد به یاد

در چمن پروانه ای آمد ولی ننشسته رفت

با حریفان قهر بیجای تو ام آمد به یاد

از بر صید افکنی آهوی سرمستی رمید

اجتناب رغبت افزای توام آمد به یاد

پای سروی جویباری زاری از حد برده بود

های های گریه در پای توام آمد به یاد

شهر پرهنگامه از دیوانه ای دیدم رهی

از تو و دیوانگی های توام آمد به یاد

میلاد امام علی (ع) و روز پدر فرخنده و مبارک باد...

در میـــان کعـبه جـان ، پـرتـو حق جلــوه گر شــد

فاطمه بنت اســد هم ، صــاحب زیبـا پسر شــد

کعبه آن شب ، غـرقـه در نـور دل افـروز خـدا بـود

آسمان کعبه گویی ، مظــهر صــدها گهـــر شــد

عطــر جـانبخش بهشـتی در فضــای کعبه پیچید

تا کـه میـــلاد ســعید مـرتضی فخــر بشــر شــد

مـژده میـــلاد مـولا ، می کنــــد از غم رهـــــــایم

زین بشارت کام امّت ، مملو از شهد و شکر شـد

دوبیتی-رباعی... "رع-نیکو"

بهار آمده جانا،تو هم پروانه شو

زما کمتر گریزان شو، بیا هم خانه شو

چو دیدی می تپد قلبم به شوق تو

بیا جانا در آغوشم، بیا مستانه شو...

       96/1/5

========

عشق اصل ست، حق ست رمز زندگی ست

یار چشم ست، عقل ست مغز زندگی ست

هر که را کو یارنیست و عشق نیست در زندگی

محفلش دریوزگی ست ،مرز زندگی ست؟

    96/1/15